مسافری از هند

مدتی هست که دوستم بهم رانندگی آموزش میده. ماشینشم میده بهم بعضی وقتها. دیروز قبل از رفتن به دانشگاه رفتم بنزین بزنم که آقای پمپ بنزینی اومد طرفم و به هندی گفت پول خورد می خواد. البته بماند که چه زجری کشیدم بهش بگم "هیندی معلوم نهی" و اونم نمی فهمید و همه اش با هندی می خواست بهم بفهمونه. آخر سر هم مهارتم در فهمیدن ادا و اصول اینها به کمکم اومد و 10 تا 10 روپیه ای بهش دادم. اینقده خوشحال شد که نگو. مثل اینکه دنیا رو بهش دادن. یه دفعه دیدم دور ماشین پر از آدمهایی با لباس آبی شد! همه ی کارکنان پمب بنزین اومده بودند طرف من:

- ناماسته مادام!!! (سلام خانوم!!!) چای....

منو دعوت به چای هندی کردن و از اونجا که دیرم شده بود قبول نکردم. ولی گفتند دفع ی بعدی حتما باید بخوری. و به زیبایی بدرقه ام کردن.

اینم از محبت های بی دریغ هندی ها...

پ.ن بسیاررررررررررررررر مهم: بنده گواهینامه ی رانندگیم رو در هند دریافت کردم. گرفتنش سخته ولی ممکن. می خوام برم بین المملیش کنم که ایران راحت باشم. البته برای این کار باید برم بمبئی که فعلا وقتش نیست.