SMS های من در این روزها
اینکه من این روزها هر روز، هر لحظه، هر ساعت چقدررررررررررر فیلم هندی می بینم بماند... گوشی بدبختم که داره out of repair هم میشه بماند...

من برای خداحافظی وقت تمی کنم به همه زنگ بزنم. برای همین این SMS رو برای همه فرستادم. البته کسانی که برام عزیز و محترم بودند:
" به تمامی آنها که صمیمانه دوستشان دارم.

پرواز به هند:11 اسفند.
شماره موبایل هند: 0091…
ایمیل: r_....@hotmail.com
وبلاگ: www.ghasedak1981.blogfa.com
شرمنده که وقت نشد به همه زنگ بزنم. برام دعا کنین لطفا. خدانگهدار"
بعضی از SMSهای دوستای عزیزم، بستگان مهربون و آشنایان خوب در جواب به این SMS:
-
سلام عزیزم. چقدر خدا دوست داره. من حرم امام رضام رو به روی گنبد!!! نشستم. برات دعا می کنم اگه قابل باشم. سفرت به خیر و سلامت عزیزم.
-
زیباترین منحنی دنیا لبخند یه دوسته که بی صدا می گه به یادت هستم.
-
سلام. به سلامتی. امیدوارم موفق باشی و اونجا بهت خوش بگذره.
-
خوش بگذره. مراقب خودت باش.
-
مرسی راحله جان. برات آرزوی سلامت و پیشرفت می کنم. دوست دارم و مراقب خودت باش.
-
(یه عکس گل)... برات آرزوی موفقیت می کنم. هر جا هستی خدا یار و یاورت باشه.
-
سفر به سلامت. ایشاالله موفق باشی و درستو خوب بخونی. حالا اگه دکتر شدی یعنی دیگه می تونی آمپول بزنی؟!
-
سکوت بهترین تفسیر دوست داشتنه. مهم در کنار هم بودن نیست به یاد هم بودنه.
-
سلام عزیزم. نمی دونم چرا گریه ام گرفت؟! امیدورام موفق و شاد باشی. مواظب خودت باش.
-
خدای اطلسی ها با تو باشد. پناه بی کسی ها با تو باشد. تمام لحظه های خوب یک عمر، بجز دلواپسی ها با تو باشد.
-
یادت باشه که یادم بیاری که یادت بدم که یاد بگیری که همیشه به یادتم!!!
-
هیچ بارانی رد پای خوبان را از کوچه خاطراتمان تخواهد شست.
-
یادت از خودت مهربونتره چون وقتی نیستی یادت منو تنها نمیذاره.
-
لای خاطرا تلخم یاد تو همیشه شیرینه تا ابدفکر تو هستم نازنین رفیق دیرین.
-
ای پادشه خوبان... داد از غم تنهایی. دل بی تو به جان آمد... وقت است که باز آیی!
-
کاش در کتاب قطور زندگی سطری باشیم به یاد ماندنی. نه حاشیه ای از یاد رفتنی.
-
بالاتر از آسمان جایی نیست... زیباتر از گل چیزی نیست... قشنگ تر از عشق حرفی نیست... عزیز تر از تو کسی نیست.
-
جاده بی انتهاس می دانم. جدایی سهم ماست سهم چشمهای بارنی گریه های بی صداس، می دانم یک نفر بی بهانه می گرید.
-
ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالی است/ حال هجران تو چه دانی که مشکل حالی است.
-
هر کجا هستم باشم/ آسمان مال من است/ پنجره، فکر، هوا، عشق زمین مال من است... چه اهمیت دارد گاه اگر می رویند قارچهای غربت.

و.....
خیلیییییییییی زیاده. تازه خیلی ها زنگ زدند و کلی آبغوره و...
عجب تحفه ی نطنزی بودیم ، خودمون خبر نداشتیم.
![]()
پ.ن. من که می دونم لیاقت این همه این همه احساسای قشنگ، اشکای پاک و قلبهای مهربون رو ندارم.
می خوام بگم دوستون دارم و ان شاالله یه روزی جبران کنم... ولی... ولی مگه میشه؟ جبران کردنشون کار من نیست. کاش یه روز، یه جا، یه وقتی بازم با هم باشیم. منتها اینسری قدرتون رو بیش از پیش می دونم. اگه بتونم و لایق باشم.

من مسافری هستم از هند. کشوری که بیش از آنچه که باید، بهش مدیونم. دکترام رو این کشور بهم هدیه داد و خیلی چیزای دیگه رو. 26 شهریور 1392 برگشتم ایران با یه دنیا خاطره و تجربه از این کشور. حالا من یک خانوم دکترم که استاد دانشگاه هست. نمی دونم چرا؟ ولی حس می کنم اینجا در کشور خودم مسافرم.