(¯`'* کمتر از آهو که نیستم ...میشه ضامنم بشی؟...*'´¯)
سر تا به پای هق هق و قدری تبسم ام
گفتی که خاک باشم و حالا تیمم ام
آب از سرم گذشته که مثل ستاره ها
ما بین آسمان و زمین کاملآ گُم ام
در کوچه های نیمه شب آواز می شوم
تا نبض شهر پُر شود از هر ترنم ام
وقتی همه به فکر شفایند و من جنون
پس هی جنون به من بده آقای هشتم ام
از مادری کبوتر و از من که گندم ام
برگرفته از وبلاگ http://4god-61.blogfa.com/ (با تشکر از دوست عزیزم فرشته)
پ.ن: ساعت و تاریخ رو دارین؟
۸۸.۸.۸ ساعت ۸.۰۸!!!
+ نوشته شده در جمعه هشتم آبان ۱۳۸۸ ساعت 8:8 توسط راحیلا
|
من مسافری هستم از هند. کشوری که بیش از آنچه که باید، بهش مدیونم. دکترام رو این کشور بهم هدیه داد و خیلی چیزای دیگه رو. 26 شهریور 1392 برگشتم ایران با یه دنیا خاطره و تجربه از این کشور. حالا من یک خانوم دکترم که استاد دانشگاه هست. نمی دونم چرا؟ ولی حس می کنم اینجا در کشور خودم مسافرم.