مسافری از هند

یه معبد خیلی گنده طرفهای دانشگاهمون هست که باید از یه عالمه پله بری بالا تا بهش برسی. گفتم این روزهای آخر برم یه سر اونجا.

 کلی تاسف خوردم به کسانی که به یه فیل گچی که بینهایت زشت کنده کاری شده بود و به رنگ نارنجی بود تعظیم می کردند. تازه دورشم می گشتند و گل ها و نارگیل هایی که دستشون بود به توسط اون متبرک می کردند.

 بعد از اونجا از حدود 20 تا پله ی دیگه هم رفتم بالا ببینم اونجایی که مردم تجمع کردند چیه. باید کفش هامون رو میدادیم کفش داری و وارد اون مکان مقدس می شدیم! به زور دهانم رو که از تعجب باز مونده بود می بستم.

 این عکس "خدای وحشت" بود که میگن خیلی قدرت داره و نباید هیچ وقت از دستشون ناراحت شه!

(اگه خواستین روی عکس کلیک کنین تا بزرگ شه.)

بعد رفتم چند تا پله بالاتر. دیدم یه عالمه آدم توی صف واستادند. داشتم کله می کشیدم ببینم چه خبره.

 یه دفعه یه آقای نگهبان بهم گفت بیا دور بزن و برو توی صف. نمی خواستم بگم من با خدای شماها کاری ندارم به خدا! ولی نگفتم. به زور خنده ام رو خوردم و رفتم توی صف. فکر می کنین چی دیدم؟ یه عالمه آیینه کاری که وسطشون یه دایره ی نارنجی بود که چیزی شبیه سیگار دهنش بود و چشم و دماغ زشتی هم داشت. مردم گل ها و نارگیل هاشون رو اونجا متبرک می کردند در حالیکه پول هم میدادند!!!! داشت حالم به هم می خورد از این همه بی فرهنگی در قرن 21!!!

پ.ن1. بیش از پیش به خدای نازنینم افتخار می کنم. خدایی که اگر چه مثه اون دایره ی نارنجی دیده نمیشه، ولی حضورش یا عقل دیدنیه. من هر روز زندگیم این خدای نامرئی رو دیدم. محبت هاش، امتحان هاش (که اکثرش رو خراب کردم!)، مهربونی هاش، تنبیه هاش و ... رو لمس کردم. در سجاده ی عشق باهاش حرف زدم. اونم با قرآن نازنینش باهام حرف زده. همه چیز خدای ما با عقل اثبات شدنیه. کاش ما اونقدر ناشکر نبودیم و می فهمیدیم چقدر افتخار بزرگی نصیبمون شده که مسلمون باشیم.

پ.ن2. همه ی مردم هند اینطوری نیستند. همه جور دینی رو من توی این کشور دیدم. این مهمه که در این کشور همه آزادند و هر کسی همونطوری که هست زندگی می کنه و اگر کسی مسلمونه، واقعا مسلمونه. برای خدا نه به خاطر ترس از ....

یک چشم بر آسمان دوخته ام و یک چشم بر زمین !

خدای من

پس کدامین وقت است زمان دیدن تو و من ؟

چشم دلم را آنگونه گردان

که نبیند جز تو را در آیینه من

و نبیند مرا جز در آیینه ماه روی تو .