داستان پرواز

نازنین علی اصغر و... بیماری همسایه جان

ghasedak1981 — Sun, 27 Dec 2009 08:30:18 GMT

دوباره کوچولوی دوست داشتنی خاله و اینبار با ورژنی متفاوت.

این لباسو توی هیئت شیرخوارگان حضرت علی اصغر بهش دادن.

به چی نیگاه می کنی خاله؟

پرواز در آسمان

نازنین علی اصغر وقتی خواب بود. واقعا گلوی یه بچه ی 6 ماهه چقدر ظریف و سفیده... فدای مظلومیتت بشم یا حضرت علی اصغر

اینکه چجوری من این جیگر طلا رو دیدم و زنده موندم...؟! خدا میدونه. فقط می دونم خیلی فشارش دادم و ماچش کردم. ببخشید خاله

فدات بشم خاله که اینقده شیطونی و تازگی ها می شینی

این عکس کلا متفاوته و دوست داشتنی... مثل خودش و اسمش

پ.ن. با خبرشدم همسایه جان در بخش ICU یکی از بیمارستانهای پونا بستریه. و خونواده اش رفتند هند که بیارنش ایران. خیلی حالش بده. از همه اتون براش التماس دعا دارم.

ممنون...

Another Moharam Month

ghasedak1981 — Fri, 18 Dec 2009 09:31:18 GMT

(قلب شکسته)

شیعـــیان در ســر هـــواى نیـــنوا دارد حــسین
روی دل بـــــا كـــــــــاروان كـــربلا دارد حــــسین
از حریم كعبه و جدش به اشكى شست دست
مـــروه پـــشت ســـر نـهاد امـا صفـا دارد حسین
بـــردن اهل حرم دستور جدش مصــطفى است
ورنه ایــــن بى حــرمتى ها كى روا دارد حسین
آب خــود بـا دشمنـــان تشنه قسمــت مى كند
عـــزّت و آزادگــــى ببیـــن تـــا كجـــا دارد حسین
دشمنش هم آب مى بنـــدد به روى شــاه دیــن
داورى ببـــین بـــا چـــه قـوم بى حیا دارد حسین
دشــمـنانــش بـــى امـــان و دوستـــانش بى وفا
بـــا كـــدامیــن ســـركند مشكل دوتا دارد حسین
رخــــت و دیبــاج حـــرم چـون گل به تاراجش برند
تـــا بــه جـــایى كـــه كفــن از بـــوریا دارد حسین
اشك خونــین گــو بیـا بنشین به چـــشم شهریار
كانــــدرین گــــوشــــه عـــزاى بـى ریا دارد حسین

یه محرم دیگه اومد. برای من که بعد از ۲ سال تجربه ی شیرین بودن در تکایای پرشور و حال ایران رو کسب می کنم خیلی لذت بخشه.

دیشب در بدو ورودم به مراسم عزاداری، سیلاب اشک از چشام جاری شد... خدای من ... من چمه؟! راحله بذار مداح یه چیزی بخونه بعد شروع کن...

نمی شد... نمی شد که نمی شد... به یاد غربتم در پارسال افتادم و اینکه چه جلز و ولزی می زدم برای بودن در این مکان مقدس... به یاد این افتادم که لینکای عزاداری رو از "یوتیوب" دانلود می کردم... به یاد اینکه شاید تا ۲ سال دیگه هم نتونم این لذت رو بچشم... به اینکه چشای قشنگ حضرت عباس، امام حسین، حضرت زینب، حضرت فاطمه و خیلی های دیگه بهم بوده که منو طلبیده. نمی دونم... هر چی بود مثه همیشه قشنگ بود. شیرین بود و افتخار انگیز.

التماس دعا از همه ی دوستای گلم در این روزهای عزیز.

فرارسیدن محرم الحرام بر شما دوستان همیشه همراهم تسلیت باد.

پ.ن. من همه چیز رو سعی می کنم توی زندگیم تجربه کنم... همه ی شادی های مشروع و غیر مشروع؛ تمام ماتم هایی که بعضی فکر می کنن امثال ماها دیوونه شدیم که برای چیزی که این همه سال پیش اتفاق افتاده گریه می کنیم و ماتم می گیریم... ولی به نظر من این مهمه که آدم همه ی چیزهای خوب و بد رو در کنارش داشته باشه و بازم به این نتیجه برسه که :

یا امام حسین تمام وجودم فدای یه تار موی تو و یارانت...

حالا چه می خوای اینطوری عزاداری کنی:

چه هر جوری که دلت می خواد دیگه

مهم اینه که اونقدر به چشم اومدی که دعوت شدی...

اونم نه به یه چشم معمولی...

به چشمانی معنوی

روز دانشجو و نامه ی استاد عزیزم

ghasedak1981 — Mon, 07 Dec 2009 21:51:18 GMT

ای وای دیدین چی شد؟

اینقده حرص خوردم برای این ویزا که اصلا یادم رفته بود منم دانشجو هستم!

ظهر روز ۱۶ آذر تازه متوجه شدم که یه عالمهSMS تبریک برام اومده.

تازه حالیم شده که؛ نه بابا! ما هم دانشجو بودیم و خبر نداشتیم!

اولین سالی هست که روز دانشجو دانشجوی دکترا هستم و این برام خیلی

افتخارانگیز ناکه!

SMS های باحالی بود که باعث شد کلی بخندم.

من یه چند روز پیش از دوباره یه ایمیل دادم به استاد راهنمام و براش توضیح داده بودم که الان دارم روی پایان نامه ام کار می کنم و تا نصفه شب بیدارم و ... سفارت نمیذاره بیام و از این حرفا..

Dear K.Pi
>
> I want to notify you that I am waiting for research visa yet! I've gotten
> really confused with the embassy of India and I can't do anything also.
> As I informed you before, they didn't allow me to go to India even with
> tourism visa!
> I ,m passing hard days wishing for receiving my visa as soon as possible
> meanwhile I am trying to collect my basic data. I work on my subject few
> hours a day sometimes until midnight.
> These days Mr. Gh. and I are identifying host plants also.
> Mr. N. and I have finished identification of butterflies. I wish you
> have received his letter which on that he has informed you this matter.
>
> Best regards

>RAHELEH

که لااقل بدونه من دختر دانشجوی خوب، گل و منظمی هستم و بی خیال نیستم اصلا!!!

ایمیلی که الان باز کردم و از طرف استاد راهنمای مهربونم برام رسیده، برام خیلی جالب بود که سعی می کنم براتون با ترجمه بذارم (چون بعضی از عزیزانم گفته بودند معنی انگلیسی ها رو بنویسم. امیدوارم شما هم از خوندنش لذت ببرین:

My dear Raheleh

راحله ی عزیزم

I have been receiving your mails till date.

من همه ی ایمیلهای تو رو تا حالا دریافت کردم

And i very well understand the
agony of sitting and not getting to do you want to do desparately.

و من به خوبی سختی و مشقت کار رو درک می کنم

We
have to understand the seriousness of official matter of a country and
abide by the laws.

ما مجبوریم اهمیت مساله ی اداری یک کشور رو درک کنیمو از قوانینش پیروی کنیم.

Then only we will stand out as genuine and truthful
human and citizen.

فقط در اینصورته که ما برجسته میشیم به عنوان یک بشر و تبعه ی حقیقی و صادق.

It is because of few handful lunatic people the
suffering is cast on innocent people of the World.

این به این خاطر هست که یه مشت آدم دیوانه درد و رنج رو به مردم بی گناه جهان تحمیل می کنند.

Keep patience, heart and belief in the Almighty the beneficiant who will
ease of the hurdles very smoothly as i believe The almighty sees the
intentions of a human.

صبور باش. اعتقاد داشته باش قادر مطلق (خدا)، کسی که نیکوکار و صاحب کرم هست، سختی ها رو راحت میکنه همانطور که من معتقدم قادر مطلق میبینه اراده ی آدم ها رو.

So our intentions are pursuit of ilm or the
knowledge of the butterflies and their ecological relationship.

پس نیات ما در مورد پروانه هاو روابط اکولوژیکی اوناس.

So meanwhile make all your records. As soon as you come here we will put
everything in perspective and send the data for publication.

بنابراین درحالیکه همه ی گزارشاتت رو صیط و ضبط می کنی. به محض اینکه بیای اینجا ما همه چیز رو در منظر و چشم انداز قرار میدیم و همه ی اطلاعات رو برای نشریه می فرستیم

So keep your chin up.

پس سرتو بالا بگیر

The almighty is watching you intensely for your
positivity in life.

قادر مطلق داره قویامی بینه که چطور شما به طور مثبت داری تلاش می کنی در زندگیت.

Take care

مواظب خودت باش

Kalpana

کالپانا

خانوم کالپانای عزیزم.... ممنون به خاطر این همه احساس، مهربونی و انسانیت و لطفی که داری.

خداییش من خدا رو بیشتر می شناسم یا تو؟

تو که از فرسنگها دور متوجه ی توجه قادر مطلق به من شدی؟!

دوستان عزیزم... من کم آوردم... من باخدانما! جلوی انسانهایی با خداهای سنگی و چوبی که در انتها به قادر مطلق اعتقاد دارند کم آوردم.

چقدرررر دلم برای هند و مردم مهربونش تنگ شده...

تازه چه خبر و ... کوچکترین خواننده ی وبلاگم

ghasedak1981 — Fri, 27 Nov 2009 18:51:18 GMT

دوستای گلم و فامیل و آشنایانی که گفتین چرا وبلاگتو آپ نمی کنی؟!

باور کنین اتفاق خاصی نیافتاده.

البته چرا... یه سری اتفاقات احساسی افتاده که اتفاقا مربوط به هند هم میشه.

ولی متاسفانه مجاز به نوشتنشون نیستم و دوست دارم برای همیشه توی قلبم مدفون بشه.

کاش می تونستم بهتون بگم چی شده... ولی خب... آدمها همیشه یه سری اسرار رو توی قلبشون دارند که صلاح نیست به کسی بگند... یعنی برای خودشون، زندگیشون و آیندشون بهتره...

متوجه میشین حتما چی میگم دیگه؟ فقط خدا رو شکر می کنم با اینکه دختری باریک و احساسی هستم ولی باز هم چیزهایی رو تحمل می کنم و حتی براشون گریه هم نمی کنم!!! که گاهی خودم هم از این همه انرژی و مقاومت خودم تعجب می کنم!

اینم کار خداست که هوای این بنده ی ریزه میزه اش رو داره دیگه

خب بگذریم...

تقریبا فصل ۱ پایان نامه ام تموم شده. حالا دارم Result رو مرتب می کنم که کار واقعا مشکل و گیج و ویج کننده ای هست... عجب سخته این دکتر شدن... والله!!!

بگذریم. راستی شما فکر می کنین خواننده های وبلاگ من تو چه رده های سنی هستند؟!

در اینجا می خوام کوچیکترین خواننده ی وبلاگم رو بهتون معرفی کنم... اونم کسی نیست جز...:

نفس خاله راحله... نازنین کوشمولوی عسیسم. چیه؟ چرا اینطوری نیگاه می کنین! مگه بچه ی 5-4 ماهه دل نداره؟!

خببببب... خاله راحله اسم وبلاگت چی بود؟!

آخخخخخخخخخخ جون داره وا میشه

واییییییییی خاله توی اینترنی عکس منم هست

اینم ۲ عکس از یه نفس ایستاده

پ.ن. زندگی که ندارم از دست این جیگر.

عکسش از روی دسک تاپ لپ تاپ و موبایلم پاک نمی شه

آخه یه عالمه انرژی میده بهم

برگهای پاییزی

ghasedak1981 — Wed, 18 Nov 2009 19:41:18 GMT

واییییییییییی

بعد از ۲ سال راه رفتن روی این برگها چه حالی میده

البته باید مواظب بادهای ولایت باشم وگرنه...

خداییش قشنگیه فصلهایی که توی ایران هست کمتر جایی پیدا میشه ها

اگه بدونین چه حسی می گیرم وقتی دارم راه میرم روشون

میدونین چیه؟!

من عاشق هوای سردم

پارسال که اصلا توی هند سرما ندیدم

یادمه توی دی یا بهمن بود که مامان زنگ زده بود

می گفت الان به بخاری چسبیدم

این درحالی بود که بنده تمام پنجره های خونه رو باز کرده بودم و پنکه ی همه ی اتاقها روشن بود!

عجب کیفی داره هوای سرد

پ.ن. برای مبارزه با حالت های روحی نامساعدم، دارم هر شب میرم کلاس ایروبیک

در ضمن شروع کردم به نوشتن پایان نامه

خیلیییییی سخته

نوشتن پایان نامه رو می گم

آخه باید به زبان اصلی باشه

یه جورایی داره پدرم درمیاد

دستان مادرم

ghasedak1981 — Mon, 16 Nov 2009 20:35:18 GMT

پر از عشق... پر از صمیمیت... پر از رگه های محبت... و ... و پر از رد زمان...

دقایقی که در بزرگ شدن من و داداشی سپری شد.

این عکس رو نمی تونم توصیف کنم. همونطوری که خیلی از عشق بازی های خونواده ام رو نتونستم تا حالا توصیف کنم.

مامان این روزها خیلی برام دعا می کنه. چون از لحاظ روحی داغونم. علتش هم نیومدن ویزا به تنهایی نیست. چند تا چیز بد توی زندگیم با هم اتفاق افتاده که نیومدن ویزا اونو تشدیدش می کنه.

شنیدیم که این نذر خیلی جواب میده:

1500 صلوات به نیت امام موسی علیه السلام

1500 صلوات به نیت 5 تن

1500 صلوات به نیت 14 معصوم

اینجا مامان داره نشونی میذاره که یادش نره چند تا فرستاده. هر کدوم از اون "۱۰۰" ها معنی 100 صلوات رو میده. این عکس برای ابد در ضمیر ناخودآگاه من ثبت شد. با تمام ناگفتنی هایی که پشتش هست.

کاش میشد از روزه گرفتن ها، نماز خوندن ها و دعا کردنها و سجده رفتن های خالصانه ی فزشته ی مهربون زندگیم هم عکسی بذارم... حیف که امکانش نیست...

پ.ن. خدایا... خداوندا... این فرشته های مهربون و پاک (بابا و مامان) رو برای هممون نیگه دار و بهمون توفیق بده تا هستند قدرشون رو بدونیم و خدمتگذارشون باشیم. آمین

اعصاب خوردی

ghasedak1981 — Fri, 13 Nov 2009 18:28:47 GMT

نمی دونم... واقعا نمی دونم از دست این سفارتی ها به کدوم سیاره سفر کنم که اینقده اذیت می کنند.

فقط امیدوارم بعد از خوندن این پست نپرسین چرا، برای چی، آخه چرا و ... چون واقعا خودمم نمی دونم چرا؟!

اینجانب حدودا 420 تومن برای ثبت نام در کورس زبان دادم که بتونم توسط اون ویزا بگیرم و برم هند. چون ویزای دکترای بنده هنوز نیومده و نمی دونم چرا؟!

با هزاران امید و آرزو و بعد از به زحمت انداختن چند دوست و آشنای مهربون تونستم اول ثبت نام کنم، و بعد یکی از این افراد مهربون ادمیشن من رو بیارن ایران (که پول پست ندم)، بعد یکی دیگه از این افراد گل بره ادمیشن رو از فرودگاه بگیره و بعدش هم از کلاس درسش بزنه و بیاره راه آهن و بده به من. این افراد مهربون و خوب که لازم می دونم از تک تکشون اینجا تشکر کنم عبارتند از:

آقایان امانیان، جلالی، همتی و فلاح. دستتون درد نکنه دوستای گلم. خیلی زحمت کشیدین.

خلاصه با هزاران امید و آرزو مدارک لازم رو تهیه کردم و رفتم سفارت. سه شنبه بود. وقتی مدارک رو تحویل دادم اون آقاهه فهمید که دانشجوی دکترا هستم و می خوام با یه ویزای دیگه برم. باور کنین نمی دونستم نمیشه و نباید با یه ویزای دیگه برم. و نمی دونم هم چرا؟!

بهم گفتند باید صبر کنم ویزای دکترام بیاد. در حالیکه از دهلی نامه دادن که فعلا دادن ویزا به دانشجوهای دکترا رو قطع کنین. و نمی دونم هم چرا؟!

و در ضمن معلوم هم نیست که از دوباره کی شروع کنند به دادن ویزای دکترا و ... و نمی دونم هم چرا؟!

یعنی جواب نمی دن. نمی گن چرا.

یه جوش گنده همونجا توی سفارت روی لپم سبز شد، یه جوش خیلییییی گنده ی دردناک عصبی هم روی گیج گاهم سبز شد. و یه جوش پر خون عصبی هم پریشب ترکید و فوران خون روی صورتم...

همون روز از توی سفارت قلبم گرفت. و تا آخر شب همین طور گرفته بود.

سردردهای عصبی هم که منو کشته. نمی دونم... آخه چرا؟! به این جرم که ایرانی هستیم باید این همه زجر بکشیم. آخه مگه گناه من و امثال من چیه؟ یه پسره آفریقایی بود به اسم مایکل. پارسال توی کلاس زبان ما بود. برای کلاس زبانی که 4 ماهه اس به ما ایرانی ها 6-4 ماه ویزا میدن فقط؛ ولی به اون پسره آفریقایی 3 سااااااااااااال ویزا داده بودند برای یه کورس 4 ماهه ی زبان! این دردناک نیست؟!

دوستم رفت ببینه لااقل می تونه اون 420 تومنی رو که دادم برای کلاس زبان پس بگیره. بهش ندادن. گفتن پول به حساب دانشگاه ریخته شده و نمی شه کاریش کرد.

به نظر شما برخورد با یه دانشجوی PhD باید اینطوری باشه؟ یعنی اگه من مثلا با ویزای کلاس زبان برم اونجا چه اتفاقی می خواد بیافته؟ می خوام کسی رو بکشم؟ می خوام فعالیت سیاسی کنم؟ یا می خوام همه رو ترور کنم؟ آخه گناه من که فقط می خوام درس بخونم چیه؟ چرا نباید برم هند؟ برای چی باید صبر کنم؟ امروز 7 ماه هست که مدارکم رو برای گرفتن ویزای دکترا دادم سفارت. ولی هیچ خبری از ویزا نیست. معلوم هم نیست کی بیاد. اصلا معلوم نیست بیاد یا نه؟!

نپرسین چرا چون نمی دونم. این روزها عصبی ام.

بابا دیشب می گفت اشتباه کردم. باید از همون اول می فرستادمت انگلیس. حالا هم غصه نخور. چند وقت صبرکن اگه دیدی همچنان اذیت می کنند برو کاراتو کن برای انگلیس. بیچاره ها همه اش دارن دلداریم میدن. هم بابا، هم مامان و هم داداشی. و همین طور دوستان و آشنایان. همه دارن برام دعا می کنند، نماز می خونند، صلوات می فرستند یا مثه مامان گل پشت سر هم روزه می گیرند و نذر می کنند.

عاجزانه از همه ی شماها التماس دعا دارم.

من حتی خونه هم گرفته بود (از طریق تلفن)، ساکم رو بسته بودم و خودم رو کم کم آماده کرده بودم که جمعه ی این هفته برم.

خداییش نمی دونم چرا عمر، زندگی و وقت ارزشمند آدمها چرا برای بعضی ها اصلا مهم نیست.

این هم نامه ای هست که امروز از طریق email برای استاد راهنمام فرستادم:

Dear K. P. A

I've enroll in university of Pune for ELICIS course in order to going to India with student visa, as research visa hasn't come yet after 7 month which I've delivered my documents to embassy of India.

Three days ago I had gone to Tehran for giving student visa and thicket for next week. But they didn't give me any kind of visa. They said that I have to wait for research visa, until that time I can't go to India. If I want to go there with other kind of visa they will cancel my documents related to PhD! They said also they have received a letter from Delhi ordered them to block giving research visa until the next some month!

I've paid almost 21,000 Rs. For ELICIS course, that university won't give me again. I've also rent a flat, packing my luggage, saying goodbye to my relatives, but embassy of India disturb all of that!

Mr. Naderi and I have identified the butterflies, Mr. Ghorbanian and I have identified almost 3/4 of plants, but…. I don't know what should I do?! Why is for? Why PhD students like me who are waiting for research visa can't go to India? We are not bad guys, we are not politic guys, we are not killer…

These days I am so sad, angry and depressed as I did my best for my thesis. I've paid many money until now… but unfortunately I don't know why your country men do like this? What is our fault?

By the way I am waiting for research visa impatiently. I have to wait, but I really don't know until when?!

They don't answer only this question that until when should we wait?

I've decided to writ my thesis posting it through email for you, doing our work in digital mode if you don't mind! I've made this decision by force!

Best wishes for you

RAHELEH

پرپرو!!!

ghasedak1981 — Fri, 06 Nov 2009 16:38:40 GMT

بابا داره برای داداشی یه خونه می سازه که اگه خواست ازدواج کنه خیالش راحت باشه.

بعضی روزها که داداشی کلاس نداره میره کمک بابای پیمانکارمون.

داداشی میگه دیروز سخت سرگرم کار بودیم. 2 تا دستگاه هم با سر و صدا مشغول کار بودند. من طبقه ی پایین بودم که یهو دیدم بابا داره داد میزنه:

ابوالفضضضضضضضضضضضضضضلللللللللللللللللللللللللللللللللللللللل!!!

داداشی گفت یهو دلواپس شدم. گفتم چی شد؟ کی مرد؟

(حالا صدا هم به صدا نمیرسید)

دیدم بابا ول کن نیست. سراسیمه پله ها رو 2 تا یکی رفتم بالا.

- چی شده؟ چی شده بابا؟

بابا هم به زبون ولایت خودش:

- پرپرو... بگیرش بابا. دررفت...

(پرپرو: پروانه)

داداشی رو میگی. اومده بود خونه و با حرص قضیه رو تعریف می کرد. منم در حالیکه قند توی دلم آب می شد می خندیدم

داداش با حالت مسخره در حالیکه دهنشو کج کرده بود و من رو سنگ روی یخ می کرد:

- خیلی کیف کردی ...نه؟

- معلومه... باید برم توی وبلاگم بنویسم.

آره. باید بنویسم که هیچ وقت این همه احساس های قشنگ رو فراموش نکنم.

داداشی:

- در مورد مشکلات اخلاقیت هم توی وبلاگت بنویس.

وااااااااای داداشی... چجوری از این سربهسرگذشتن های شیرینت دل بکنم؟

این روزها بازم... نمی خوای به روی خودت بیاری.

همه اش سعی می کنی با سنگ روی یخ کردن های شیرینت یادت بره که من دارم میرم.

ولی...

ولی آخه چرا چاییتو میاری پای تخت من می خوری؟

چرا الان ۳ ماهه که تختتو دادی به من و خودت پایین تخت می خوابی؟

(پروانه ها منو از اتاق انداختند بیرون آخه! بوی نفتالین ها خیلی وحشتناکه)

صدای آبجی، آبجی گفتن هات همیشه توی گوشمه داداشی

و مهربونی هات

قربونت برم

پ.ن: امروز یه تابلوی بزرگ از قشنگترین پروانه هایی که در هند و ایران گرفتم رو درست کردم.

اتاقم با بودن اون تابلو زیبایی خاصی گرفته.

حدود ۳۰ تا جعبه پروانه رو هم بردم توی زیر زمین.

یکی از ساکهام رو هم بستم که البته مهمترینشون بود! می تونین حدس بزنین چیه دیگه؟!

کتاااااااااب؟!!! نه بابا!

جزوه؟ نهههههههه!!!

آفرین. درسته! لباس و وسایل تزئینی مو مثه کش و گیره و تل و...

حدودا ۱۸ کیلویی شده

یه عالمه دیگه وسیله دارم. ولی ۳۵ کیلو بیشتر نمی تونم ببرم.

احتمالا با هم اضافه بار بخورم

بوی رفتن... بوی ...

ghasedak1981 — Wed, 04 Nov 2009 19:05:18 GMT

بوی رفتن... بوی دوری... بوی نوستالژی... بوی ... بوی همه ی چیزایی که دلو یه جورایی می چلونن

با اینکه ایران اومدنم به غیر از زحمت و دردسر و سختی چیزی برام نداشت.ولی بازم در کنار خونواده بودنش از همه ی دنیا برام باارزش تر بود.

کمتر از ۳ هفته ی دیگه رفتنی ام.

ادمیشن کلاس زبانم با پرواز پس فردا میاد.

و هفته ی آینده هم دنبال ویزا و...

البته ویزای اصلی هنوز نیومده و من باز هم مجبور شدم با ویزای کلاس زبان برم.

دلم برای هند تنگ شده. برای دوستام، برای دانشگاه، برای آزادی بیان و رفتاری که اونجا دارم و توی کشور خودم ندارم. ولی... کاش مامان و بابا و داداشی هم باهام میومدند هرجا که می رفتم.

ایییییییییی... زهی خیال باطل. چه آرزوهای کشککی دارم من!

کلی کار دارم. همه اش درحال بدو بدو هستم.

به خاطر بعضی مسائل که توی هند اتفاق افتاده هم عصبی ام!

دیگه ببنین چه وضعیتی دارم من!

به خاطر همون مسائلی که گفتم سختمه برم.

ولی چاره چیه؟!

البته من با همه جور شرایطی کنار میام.

بالاخره دکتر شدن خرج داره

پ.ن. به خاطر شرایط روحی نه چندان مناسبی که دارم ترجیحا کمتر میام می نویسم که خواننده های عزیز وبلاگم رو اذیت نکنم.

به انرژی های مثبتتون کلی احتیاج دارم.

همین طور طبق معمول به دعاهای قشنگتون.

(¯`'* کمتر از آهو که نیستم ...میشه ضامنم بشی؟...*'´¯)

ghasedak1981 — Fri, 30 Oct 2009 04:37:18 GMT

آقا سلام دختری از نسل سوم ام

سر تا به پای هق هق و قدری تبسم ام

شعرم دخیل بسته به تالار آینه

همسایه با طواف پریشان مردم ام

گفتی تمام رویش باران نصیب من

گفتی که خاک باشم و حالا تیمم ام

آب از سرم گذشته که مثل ستاره ها

ما بین آسمان و زمین کاملآ گُم ام

در کوچه های نیمه شب آواز می شوم

تا نبض شهر پُر شود از هر ترنم ام

وقتی همه به فکر شفایند و من جنون

پس هی جنون به من بده آقای هشتم ام

با عرض معذرت به بزرگی قبول کن

از مادری کبوتر و از من که گندم ام

برگرفته از وبلاگ http://4god-61.blogfa.com/ (با تشکر از دوست عزیزم فرشته)

پ.ن: ساعت و تاریخ رو دارین؟

۸۸.۸.۸ ساعت ۸.۰۸!!!